Miskraam… Een kind verloren…

Vraag op Livinginslam:

Wanneer een vrouw een miskraam krijgt, kan dit komen door stress of het kwaad dat ze heeft gedaan, doordat iemand iets tegen haar heeft, omdat ze naar het strand is gegaan terwijl ze dat eigenlijk niet wilde (Men heeft me verteld dat vooral Jinn op stranden schadelijk zijn voor zwangere vrouwen, maar ik weet niet of dat waar is). Of kan het zijn dat het eitje van de vrouw of het sperma van de man gewoon niet sterk genoeg was? Ik vraag me namelijk af waar God iemand een baby schenkt en hem dan weer wegneemt voor hij volgroeid is. Ik zou heel graag willen weten wat hierover wordt gezegd want ik denk dat dit me gemoedsrust kan geven. Dank u.

Antwoord:

De medische wetenschap kan hiervoor allerlei verklaringen hebben en we geloven dat het kwaad van de Jinns en het boze oog een realiteit zijn die we op ver van ons af kunnen houden door gehoorzaamheid en specifieke Dhikr. De ultieme reden voor wat daar gebeurt, is echter Qadrr. Allah, de Meest Verhevene, schept ons en kent ons een bepaalde levensduur toe. Hij stelt ons op de proef aan de hand van gemak in het leven en met tegenslag:

Voorwaar, zo komt met de moeilijkheid de verlichting.
Voorwaar, met de moeilijkheid komt de verlichting.

(De Edele Quran 94:5-6) die onze zonden uitboet
en ons verheft in Zijn Nabijheid.

En Wij zullen jullie zeker beproeven met iets van vrees,
honger, vermindering van bezittingen, levens en vruchten.
Maar geeft verheugende tijdingen aan de geduldigen.
Degenen die, wanneer een ramp hen treft, zeggen:
‘Inna lillaahi wa inna ileihi raadji’oen’  = ‘Voorwaar, aan Allah
behoren wij toe en voorwaar tot hem zullen wij terugkeren’.
Zij zijn degenen op wie de zegeningen van hun Heer neerdalen,
en Barmhartigheid. En zij zijn degenen die de rechte Leiding ontvangen
.”
(De Edele Quran 2:155-157)

Verlies draait om de SABR van Allah’s dienaar en om de LIEFDE van de Schepper. Allah, de Meest Verhevene wil van iemand houden vanwege hun geduldig volharden, omdat Hij heeft gezegd: “Allah houdt van de Saabirien.” (De Edele Quran3:146) en Hij is hen nabij en steunt hen: “Waarlijk, Allah is bij de Saabirien.” (De Edele Quran 2:153; 2:249; 8:46; 8:66)

De Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:

“Iemand kan door een tekortkoming in wat hij deed niet het hoge niveau hebben bereikt dat Allah voor hem verlangt, en dus houdt Allah niet op met hem op de proef te stellen met moeilijkheden waar hij een hekel aan heeft, tot Hij hem zover heeft gekregen.” (Sahih Ibn Hibban, Musnad Abu Ya’la)

Maar hij heeft ook aan de vrouw die gek werd van verdriet gezegd:
“Sabr is enkel bij de eerste schok.” Dit staat in de zes boeken van Hadith.

Tijd brengt troost, maar de eerste schok is de test, omdat die natuurlijk aanzet tot rebellie tegen het Goddelijke Decreet. De gelovige wordt beschermd tegen deze volledig normale reflex, aangezien Allah de Meest Verhevene heeft gezegd:

Er is niemand die een ramp overkomt, of deze gebeurt
met het verlof van Allah. En wie in Allah gelooft:
Hij zal zijn hart leiden. (…)
“ (De Edele Quran 64:11).

De geliefde vrienden van Allah
zijn zij die sterk blijven,
en helder van geest in hun overgave
op het moment waarop iedereen instort.

(…) wie dan Mijn Leiding volgen: er zal geen vrees over hen komen
en zij zullen niet treuren.
“ (De Edele Quran 2:38)

Weet: voorwaar, er zal geen vrees over de geliefden van Allah komen,
en zij zullen niet treuren.
“ (De Edele Quran 10:62)

In Al Bukhari, al-Nasa’i en Ahmad heeft de Profeet (vrede en zegeningen over hem) gezegd:

“Allah de Geprezene en de Almachtige zegt: ‘Voor mijn gelovige dienaar is er geen andere beloning, wanneer ik zijn dierbaar geliefden onder de mensen van deze wereld wegneem en hij/zij verdraagt het in de hoop op compensatie, dan het Paradijs’.”

In al-Tirmidhi, Ahmad en andere:

“Iedereen van mijn Gemeenschap die twee voorlopers heeft (farataan = kinderen die vroeg zijn gestorven), Allah voert hem het Paradijs binnen.” Aisha (moge Allah tevreden zijn over haar) vroeg dan: “En wat met één voorloper?” De Profeet (vrede en zegeningen over hem) antwoordde: “En al wie een enkele voorloper heeft, jij begaafde vrouw!” Ze zei: “En wie er geen heeft?” Hij antwoordde: “Ik ben de voorloper van mijn Gemeenschap. Zij dragen niets dat erger is dan mij te verliezen.”

Kijk hoe hij wil dat iedereen de grootst mogelijke gunsten oogst – vrede en zegeningen over hem!

En Wij hebben jou (O Muhammad) slechts gezonden
als een barmhartigheid voor de werelden.
“ (De Edele Quran 21:107)

In Ahmad, al-Tirmidhi en Ibn Majah heeft de Profeet (vrede en zegeningen over hem) gezegd:

“Voor al wie drie kinderen vooruit zendt die de puberteit niet hebben bereikt, zullen zij voor hem (en haar) een sterk fort zijn (in het Hiernamaals).” Abu Dharr zei: “Ik heb er twee gestuurd.” De Profeet (vrede en zegeningen over hem) zei: “En twee.” Ubay ibn Ka’b zei: “Ik heb er één vooruit gezonden.” De Profeet (vrede en zegeningen over hem) zei: “En één. Maar dat is enkel (geldig als Sabr) bij de eerste schok.” Dit werd overgeleverd van Ibn Mas’ud.

In de Musnad van Abd ibn Humayd is van Mu’adh overgeleverd dat de Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:

“Geen twee moslims hebben drie kinderen verloren zonder dat Allah ervoor zorgt dat de twee ouders in het Paradijs binnengaan door de gunst van Zijn Barmhartigheid voor hem.” Ze zeiden: “Wat met twee, Boodschapper van Allah?” Hij zei: “Twee ook.” Ze zeiden: “En één?” Hij zei: “(Zelfs) het onvoldragen kind (miskraam) zal vast en zeker zijn moeder (en vader, zie verder) met zijn navelstreng naar het Paradijs slepen!”

De Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:

“Het onvoldragen kind (miskraam) zal zijn verheven en machtige Heer zolang lastigvallen over het feit dat Hij zijn ouders naar het Vuur heeft gestuurd, dat hem wordt gezegd: ‘O onvoldragen kind dat zijn Heer lastig valt! Voer je vader en moeder binnen in het Paradijs.’ Dan zal het hen met zijn navelstreng voortslepen tot het hen in het Paradijs binnenvoert.” Dit komt van Ibn Majah en Abu Ya’la over Ali (moge Allah tevreden zijn over hem).

En ook dit:

“Bij degene in wiens handen mijn ziel zich bevindt, waarlijk: het onvoldragen kind zal vast en zeker zijn moeder met zijn navelstreng naar het Paradijs sleuren, op voorwaarde dat men beloning verwacht (voor Sabr)”. (Ibn Majh en Ahmad van Mu’adh)

“En hij (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd: “Uw kleintjes zijn de larven (da’aamies) van het Paradijs. Ze zullen hun ouders ontmoeten en hen bij hen kleren of hun handen vastgrijpen met geen enkel ander doel voor ogen dan dat Allah hen het Paradijs binnen voert.” (Sahih Muslim)

Heb je ooit gehoord van zoveel barmhartigheid en beloning? Dit is, zoals onze leraar Dr. Samer al-Nass in zijn boek “Al Tawassul” heeft opgemerkt, een vorm van Wasila of “redmiddelen” die werkt zonder dat de begunstigde erom moet vragen, iets moet doen of verdienen. Dat staat duidelijk in de Quran en de Sunnah, wal-Hamdolillah.

Het gaat zo ver dat de Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:

“Ik zweer dat een onvoldragen kind van mij dat ik voor mij uitzend, me dierbaarder is dan (het opvoeden van) een ridder te paard die me overleeft.” (Ibn Majah, van Abu Hurayrah)

Standvastigheid in het geloof en overgave met Rida (totale aanvaarding) bij het verlies van een kind vereisen buitengewone kracht en karakter, omdat Sabr een enorme beloning inhoudt. De moeilijkheid ervan betekent enkel dat de beloning nog groter wordt. In de Vijf Boeken staat: “En al wie Yatasabbaru (=hij lijdt terwijl hij probeert geduldig te volharden), Allah zal hem Sabr schenken. En niemand heeft ooit een grootser geschenk dan Sabr gekregen.” Vandaar dat de prachtige, enorme Ayah zegt:

“(…) Voorwaar, het zijn de geduldigen die hun beloning
zonder berekening zal worden gegeven.” (De Edele Quran 39:10)

Daarom zei Umm al-Darda: “Zij die blijmoedig de Goddelijke bepalingen aanvaarden hebben in het Paradijs een niveau dat de Shuhada hen zullen benijden op de Dag der Opstanding.” Dit is iets wat ze ongetwijfeld uit de gelukzalige Mond gehoord.

Nafi heeft gezegd dat, toen Ibn Umar’s kind ziek werd, Ibn Umar zo was veranderd door de emoties dat de mensen vreesden voor zijn mentale gezondheid mocht er het kind iets overkomen. Toen stierf het kind en Ibn Umar kwam naar buiten voor de begrafenis met een glimlach op zijn gezicht. Toen hem aar de reden werd gevraagd, antwoordde hij: “Dit (overlijden) was niets minder dan een genade voor hem, en toen bleek dat dit is wat Allah de Verhevene heeft bepaald, was ik daar blij om.”

Umar ibn Abd al-Aziz zei aan zijn stervende zoon: “Ik verkies het dat jij in mijn schaal van goede daden zit (door mijn Sabr om jouw verlies) dan ik in jouw schaal van goede daden.” Toen Abd al-Malik overleed, zei Umar:

“Het bezit en de zonen zijn de versieringen van het wereldse leven (…)”
(De Edele Quran 18:46) en jullie waren ons mooiste sieraad! “Maar…”
nu hoop ik dat jullie zullen behoren tot “de goede blijvende (daden)”
die “beter (zijn) bij jouw Heer, als beloning en betere hoop.”
(De Edele Quran 18:46)

De enige keer dat men Fudayl ibn ‘Iyad ooit heeft zien glimlachen was na de dood van zijn kind, en zijn reactie tegenover de mensen rondom hem was: “Allah hield van iets en ik houd van dat waar Allah van houdt.”

Allah wil niet alleen niveau’s verhogen maar ook zonden uitwissen.
De Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:

“De gelovige wordt niet geplaagd door vermoeidheid, of ziekte, of angst,
of moeilijkheden of schade of onrust – zelfs niet door een doorn
die hem prikt – of Allah de Verhevene wist er enkele zonden mee uit!”
(Al Bukhari en Muslim)

Een andere keer schudde hij (vrede en zegeningen over hem) zolang
aan een boom tot zijn bladeren overal rondvlogen en hij zei:
“Zorgen en pijn verwijderen sneller de zonden van mensen
dan ik met (het laten vallen van de bladeren van) deze boom.”
(Musnad Abi Ya’la en Ibn Abi al-Dunya

Bron voor al het bovenstaande: Ibn Nasir al-Din al-Dimashqi, _”Bardu al-Akbad `an Faqd al-Awlad” (EN “The Solace of Livers from the Loss of Children” – NL “De Troost voor wie een Kind verliest”) Uitgeverij `Abd al-Jalil al-`Ata (Damascus: Dar al-Nu`man, 1992).

Moge Allah ons vergiffenis schenken en ons sparen
Moge Hij alle lijden van ons afwenden
zonder echter onze beloning te verminderen
(Hij weet best hoe zwak Hij ons heeft geschapen)
En moge Hij ons veilig het Paradijs binnenvoeren,
ongedeerd door verleidingen en beproevingen.

Hajj Gibril GF Haddad – 14 Mei 2003

Bron: http://www.livingislam.org/fiqhi/fiqha_e88.html

Dit bericht werd geplaatst in je gezin en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.